Blauwe bosbes ( vaccinium myrtilus)



 
De inheemse blauwe bosbes is een vaste plant uit de heifamilie (Ericaceae). Het is een struikje van 15 tot doorgaans 40 cm hoog. Deze plant is nauw verwant met de rode bosbes (Vaccinium vitisidaea), waarmee hybriden kunnen worden gevormd. De bladeren zijn lichtgroen, eirond tot elliptisch en hebben een zwak gezaagde rand. Ze zijn 1-3 cm lang. De kruikvormige bloemetjes verschijnen over een lange periode in april en mei en zijn roze met een groene waas. Ze zijn met hun open einde naar beneden gericht. Bestuiving gebeurt door hommels en (wilde) bijen. Soms bloeien ze opnieuw in de zomer tot zelfs een eind in de herfst.
 
De blauwzwarte, ronde besjes zijn zoet en eetbaar. Ze bevatten paars sap. Bovenaan zit een indeuking. Aangezien je als wandelaar niet zomaar willekeurig de bossen in mag trekken om bosbessen te plukken kan het aanplanten in eigen tuin een oplossing zijn.
 
Bosbessen houden van een lichte tot matig beschaduwde standplaats op matig droge tot matig vochtige, voedselarme, zure grond (zand, leem en veen). Natuurlijke groeiplaatsen zijn loofbossen en naaldbossen, schaduwrijke, koele bosranden, houtwallen, duinen en heide. Best plant je ze in groepjes aan zoals vaste planten.
 
In de tuincentra vind je meestal de Amerikaanse bosbes. Dit is een veel grotere struik, vergeleken met aalbes.